2020 ജൂൺ 17

വാകപ്പൂക്കൾ



വാകപ്പൂവിതളുകളിൽ നീയൊളിപ്പിച്ച വരികൾ
എൻ ഹൃദയത്തിലേന്നേ കുറിച്ചിട്ട കവിതകൾ
രക്തപുഷ്പത്തിൻ ദളങ്ങളാൽ നീയൊരുക്കിയ
ദൃശ്യ കൗതുകം അന്നത്രമേൽ വിസ്മയം

കൈവിരൽ തുമ്പിൽ നീ തീർത്ത ദളങ്ങൾ
എൻ മനസ്സിലൊരാനന്ദമായിരുന്നെങ്കിലും
പരിഹാസമോതി നടന്നു നീങ്ങുമ്പോഴും നിൻ
കുറുമ്പും കുസൃതിയും കുളിരുള്ള തെന്നലായ്

മനസ്സിലെ മോഹം തളിർക്കുന്ന കാലത്ത്
ചങ്ങാതിമാരൊപ്പമോടിക്കളിക്കവേ
വാകപ്പൂവിതൾ തീർത്ത രാക്ഷസമുന കാട്ടി
മനസിലന്നെന്നിലൊരു മഴവില്ലു തീർത്തുനീ

പഠനവും പ്രണയവുമുദിച്ചുള്ള വാടിയായ്
മധുരം നുകർന്ന കലാലയ താഴ്‌വര
വീണ്ടുമാ കാലം കൊതിക്കുന്നു ഇന്ന്ഞാൻ
മിഴിനീരിലോടുമൊരു കടലാസുതോണിപോൽ

2020 ജൂൺ 5

ലക്ഷ്യം

ലക്ഷ്യമില്ലാതെ ഈ തോണി നീങ്ങുന്നു 

ഒരിക്കൽ കണ്ടിരുന്ന സ്വപ്നങ്ങളിൽ ഇന്ന്  നിഴൽ വീണുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു 
പ്രതീക്ഷയെന്നു തോന്നിയ തുരുത്തുകളെല്ലാം ഇന്ന് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു 

യാത്ര തുടർന്നല്ലേ പറ്റു. 
ആഗ്രഹിച്ചതിനെ ചിലപ്പോൾ സാഹചര്യം തട്ടിമാറ്റുമെന്ന് തോന്നും. പക്ഷേ പിന്മാറുന്നുവെന്ന് തോന്നുന്നിടത്ത് നമ്മളാശിച്ചത് നമ്മളെ തേടിയെത്തും.
ഒരുപക്ഷെ അതിലുമപ്പുറം .



സ്വപ്നവിത്തുകൾ

കാലം കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ചിതലരിച്ച പരിഷ്കാരങ്ങളിൽ കുടുങ്ങി നീർവറ്റി വരണ്ടുകീറിയ തടങ്ങളിൽ കൂടി എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളങ്ങനെ വേച്ചു വേച്ചു നടന്നു കിതച്ചു...